niedziela, 30 września 2018

Mamy metrykę Rozalii Witkowskiej!

Wreszcie po naszych usilnych poszukiwaniach, znaleźliśmy metrykę urodzenia Rozalii Witkowskiej z domu Kulesz lub Kulesza.
Okazuje się, że urodziła się w 1883 roku w ...Wilkonostrach, a my z Małgorzatą szukaliśmy jej w Lejpunach lub jeszcze dalej! Oto tłumaczenie metryki urodzenia Rozalii, znalezione w AP w Suwałkach:

"Zdarzyło się to 19.09.1883 roku we wsi Lejpuny o drugiej po południu. Stawił się Augustyn Kulesz ogrodnik we wsi Wilkonostry zamieszkały, lat 36 mający, w obecności Andrzeja Subacza lat 35 i Michała Strawińskiego lat 35, zamieszkałych we wsi Wilkonostry i okazał nam dziecię płci żeńskiej i oświadczył, że urodziło się ono dnia 16.09.1883 roku o godzinie ósmej rano we wsi Wilkonostrach z jego małżonki Heleny z domu Strawińskiej lat 27, dziecięciu temu na Chrzcie Św. dano imię Rozalia. Rodzicami chrzestnymi byli Andrzej Subacz i Jadwiga Strawińska."

















 Istnieje więc domniemanie ( co musimy jeszcze udowodnić), że matką Rozalii była siostra Pawła Strawińskiego, czyli ojca Michaliny Strawińskiej! Miałem przeczucie, że Rozalia musiała być blisko spokrewniona z rodziną Michaliny, skoro została matką chrzestną jej córki.

Mamy już metrykę urodzenia matki Rozalii Kulesz- Heleny z domu Strawińskiej.  Tak naprawdę to urodziła się ona 20 maja 1858 roku, jako córka Benedykta Strawińskiego i Anny Rakuć. Nie mamy jednak pewności, że to jest ta Helena. Jak zwykle, trzeba to zweryfikować.


czwartek, 20 września 2018

Wilkonostry coraz bardziej popularne!

Okazuje się, że ta mała wioska licząca ledwie kilkudziesięciu mieszkańców, staje się coraz popularniejsza. Może też po części z naszego powodu?
Otóż nawiązaliśmy kontakt z Panem Tadeuszem Jaskólskim, który tak opisał swe wrażenia z pobytu w Wilkonostrach:
" Właśnie dzisiaj wróciliśmy z żoną z Vilkanastrai.Byliśmy tam od pierwszego września.Nie mamy tam żadnych krewnych, jesteśmy natomiast zauroczeni tym miejscem , a także mieszkańcami,których tam poznaliśmy.W przyszłym roku też chcemy tam pojechać.Serdecznie panią pozdrawiam i być może -do zobaczenia w Vilkanastrai..
 Tuż obok domku, który należy do Pani przodków byliśmy wielokrotnie. Piękne miejsce. Jeśli nie byłoby to dla Pani jakimkolwiek dyskomfortu, to spróbuję dowiedzieć się czegoś więcej. Miłego dnia."  
Co urzeka ludzi przybywających w te strony? Myślę, że chyba sielskość, prostota, naturalność, czyste powietrze, dużo lasów z grzybami, piękne krajobrazy... Tego nie ma w wielkich kurortach.

Oto lokalizacja domu Strawińskich na mapie satelitarnej.















Daleko w tle widać zarys domu Strawińskich.















A to dom, gdzie mieszkała rodzina Graużalis blisko spokrewniona ze Strawińskimi. Niestety, jego stan jest fatalny... 


sobota, 8 września 2018

Kolejna wizyta na Litwie.

W ostatnim czasie Małgorzata znów była z wizytą u swej litewskiej rodziny. Staraliśmy się w miarę wiernie odtworzyć klimat i nastrój tej kolejnej już, sentymentalnej podróży do kraju przodków.

Dowiedzieliśmy się, że dwóch braci Michaliny Strawińskiej- Antanas i Adolfas byli w partyzantce litewskiej.Kiedyś szukając Strawińskich Małgorzata natrafiła na artykuł  Gintarasa Lucinskasa, gdzie wspomina partyzantów z Vilkanastrai i wśród innych było też imię Antoni.
A teraz już relacja samej Małgorzaty ( przy mojej skromnej pomocy edytorskiej).
Byłam w Vikanastrai ( Wilkonostrach) wczoraj. Mam zdjęcie resztek drewnianego domu, gdzie urodziła się ma prababka Michalina i jej ojciec. Onute- bratanica mej prababki zaprowadziła mnie tam wczoraj.
Są to resztki domu rodzinnego Strawińskich.


 Inny stary dom znajdujący się  w Wilkonostrach.



















Dużo nowych wiadomości i wrażeń...Wiele też się skorygowało. Aniela po wylewie nie ma pamięci, ale nie jest tak źle. Ma wspaniałą opiekę.Chodzi. Na mój widok się rozpłakała..Do dorosłości z rodzeństwa prababci  przeżyło pięcioro  z siedmiorga rodzeństwa - Antanas, Adolfas, Viktoras,Michalina,Antonina. Natomiast Povilas i Vaclovas młodo umarli.
Oto metryka zgonu Wacława ( Vaclovasa):













Przy okazji krótkie tłumaczenie powyższej metryki:
 " Zdarzyło się Lejpunach dnia 28 sierpnia ( 10 września) 1900 roku o godzinie piątej po południu, stawili się Andrzej Szerksznis lat49 i Jan Subacz lat 30 i oświadczyli, że w dniu wczorajszym o godzinie 9 rano we wsi Wilkonostrach zmarł Wacław Strawiński lat dwa mający, urodzony we wsi Wilkonostry, syn Pawła Strawińskiego i Agaty z domu Kulesza. Po naocznym przekonaniu się o zejsciu Wacława Strawińskiego akt ten został przez nas przeczytany i podpisany."

Relacji ciąg dalszy.
 
Tam w Wilkonostrach są stare mogiłki.Teren jednak jest tak zarośnięty, że nie ryzykowałam tam wejść.Wiele bym nie zobaczyła..Biedni ludzie nie stawiali pomników, jedynie drewniany krzyż...Po stu latach i one się raczej nie zachowały..
 Z moich bezpośrednich Strawińskich  w Wilkonostrach nie został praktycznie nikt. Jedynie Onute, córka Wiktora, brata mej prababki...ale ona już nie Strawińska. Są tam jacyś Strawińscy, jak mi powiedziano- siódma woda po kisielu. Dla nich to obcy ludzie, ale dla mnie to jakaś gałązka..Myślę jednak ,że dalszych krewnych to mam tam bardzo wielu.

Tym razem jest inaczej..Mniej emocji.Wiem gdzie i co chcę zobaczyć. Do granicy od mego domu jest ok.100 km. Blisko...Pozornie blisko...Litwa kraj przodków wita mnie ciepło i słonecznie.Moim pierwszym celem są ukochane Lejpuny- kolebka moich Strawińskich (Trawińskich). Zatrzymuję się pod kościołem.Widok niezmiennie piękny. Podchodzę do drzwi świątyni...i drzwi są otwarte! Na drzwiach jest jakaś kartka..Nic nie rozumiem, jedynie słowo Aciu. Wchodzę ostrożnie..Zbliżam się do ołtarza...Wszystko jest zwolnione, nawet myśli..To tu...TU ONI BYLI!!! Robiąc zdjęcia jestem tak przejęta, że trzęsą mi się ręce...Okazało się, że w tym czasie w kościele był drobny remont a ja tam weszłam mimo ogłoszenia na drzwiach.. Spotykam się z sympatią  panów remontujących kościół.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jadę na cmentarz.Spaceruję między mogiłami. Zaduma i refleksja.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jeszcze pomnik prawdopodobnie Szersznisów.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Postanawiam pojechać do Wilkonostrów. O dziwo, trochę błądzę wśród lasów sosnowych, ale odnajduję drogę do domu córki brata mej prababki Michaliny.Czuję się niezbyt pewnie.Nie byłam tam 3 lata ..Nie wiem czy mnie pamięta..nie wiem czy żyje...Zatrzymuję się pod domem i ..nie potrafię wysiąść z auta. Emocje...Po kilku minutach wychodzi na podwórko Onute. Poznaję ją. Podchodzę witając się serdecznie. Mimo jakiegoś wewnętrznego stresu nawiązuje się rozmowa. Onute nie zna języka polskiego.Ja nie znam litewskiego.Rozmawiamy więc po rosyjsku. Jestem tam ponad godzinę. Rozmowa dotyczy przeszłości i historii rodziny Strawińskich. Dowiaduję się, że moja praprababka miała 5 dzieci. Ja wiem z ksiąg metrykalnych, że było ich 7. Szybko się domyśliłam ,że jeśli Onute nie zna innego rodzeństwa swego ojca, więc musieli umrzeć w dzieciństwie.
(po powrocie do domu odnalazłam zapis śmierci jednego z braci ojca Onute w wieku 2 lat) 
Z rodzeństwa mej prababki Michaliny Strawińskiej do dorosłości dożyła piątka  dzieci- Antonina Stravinskaite Tamkevicenie, Michalina Stravinskaite Nevierene, Antanas Stravinskas, Adolfas Stravinskas i Viktoras Stavinskas (nazwiska zapisuje po litewsku, gdyż rodzina ta jest rodziną litewską). Antonina wyszła za mąż za Bartłomieja Tomkiewicza ze wsi Szlapiki w parafii Sereje,  miała siedmioro dzieci- 4 córki i 3 synów. Michalina-  moja prababka, wyszła za mąż za Kristupasa Nevierasa, miała troje dzieci- Floriana, Helenę (moja babcia) i Anielę. Adolf i Antoni mieszkali w Wilkonostrach do śmierci w latach 80-tych. Dostałam informację od Onute , że należeli do partyzantki litewskiej.  Jestem w trakcie sprawdzania tego tropu.
Ostatni z braci mojej prababki, Wiktor ożenił się z Maijona Vysniauskaite. Mieszkali w Wilkonostrach. Mieli jedną córkę-Onute, którą właśnie odwiedziłam. Z Onute pożegnałam się w ogromnej serdeczności. Wyjeżdżając z Wilkonostrów podziwiałam...GRZYBY! Zaśmiałam się nawet, iż maślaki tam można kosić sierpem.  Ruszyłam w dalsza podróż do Olity.
Jadę do Olity. Ładne, zadbane miasto.Tym razem nie jadę bezpośrednio do babci siostry- Anele,  do wsi Koniuchy, parafia Daugi. Babcia Anele w zeszłym roku dostała udaru i z tego względu nie zamieszkuje już w swoim rodzinnym domu w Koniuchach.Jestem umówiona z rodziną, że gdy będę w Olicie mam zadzwonić.
Zatrzymuje się pod marketem Maxima. Dzwonimy. Po kilkunastu minutach przyjeżdża po mnie Stanisław, bratanek mojej babci. Witamy się ogromnie ciepło...Stanisław wskazuje nam drogę do domu, gdzie teraz jest siostra mojej babci, Aniela i gdzie czeka na mnie reszta rodziny.
Dojeżdżam jadąc za Stanisławem do przepięknego domku 5 km od Olity. Wszystko wygląda jak w bajce....Nigdy nie spotkałam się z takim powitaniem, takim ciepłem i radością...W otoczeniu łąk i lasów nad pięknym stawem w uroczym domku, spotykam babci siostrę. Taka sama, nic nie zmieniona mimo choroby i wieku 88 lat!  Uśmiechnięta i radosna przytula mnie..Ale nie  to , że mnie poznała...ONA TAKA JEST! Dopiero po chwili patrząc mi w oczy, rozpłakała się...Ja także...Nie mogłam z nią rozmawiać. Aniela mówiła tylko po litewsku. Podczas przyjęcia jakie przygotowała moja rodzina, dowiedziałam się, że ...w 1930 roku mój pradziadek Krzysztof z rodziną przyjechał na Litwę do Zvirgzdenai ( Zwirżdeny) do domu rodzinnego. Byli około roku na Litwie.Wtedy urodziła się Aniela. Ponownie wrócił do USA. Około 1938 roku przyjechał w odwiedziny na Litwę i już nigdy nie pozwolili im wyjechać.
Zamieszkali więc na stale w Zvirgzdenai. W czasie wojny dom w jakim zamieszkiwali, spalił się od uderzenia pioruna. Wtedy mój pradziadek kupił dom w pobliskich Koniuchach. Ta historia pokrywa się w części z opowieściami mojej babci. Dalsze tragiczne losy mego pradziadka opisywałam w 2016 roku na blogu.
Przepiękny to był dzień- 31.08,2018 roku. Tyle lat szukałam rodziny mojej babci i przodków...Poznałam, zobaczyłam...Dziś odwiedzam te miejsca gdzie żyli, gdzie się rodzili. Poznaję  potomków...Uzupełniam wiedzę i skrzętnie notuję nie tylko w internecie. Może ktoś za dziesiąt lat odnajdzie moje pamiętniki...Kiedyś gdy i ja już będę w drzewie genealogicznym tylko, a może aż tylko przodkiem?
 
Zostało jeszcze do publikacji trochę zdjęć. Przedstawimy je później.


środa, 29 sierpnia 2018

Kolejny trop.

Od naszego znajomego Stephena otrzymaliśmy ciekawy dokument dotyczący Williama Adama Nevarasa ( Vincasa Adomasa Novarasa). Wg tego dokumentu urodził się on 14.12.1891 roku w Rimenai na Litwie. Miał żonę Marię, z zawodu był maszynistą, miał dzieci: Adele, Józefa, Annę, Alberta i Ritę.
Przybył 18 listopada 1907 roku do Nowego Jorku, obecnie zamieszkały w Bostonie. Sporo informacji jak na jeden dokument.
Zastanawia mnie, czy Vincas ( William) był spokrewniony z Krzysztofem Niewierasem. Kto wie, czas pokaże.

środa, 18 lipca 2018

Spisy donatorów z Boćwinki.

Na podstronie o Boćwince umieściłem kiedyś kilka materiałów archiwalnych o mieszkańcach tej osady, którzy utrzymywali poprzez różne datki, swą parafię w Kruklankach. Przeszukując bogate źródła olsztyńskiego archiwum znalazłem kolejne takie perełki. Tym razem wraz z nazwiskami konkretnych mieszkańców Boćwinki  (wtedy Neu Freudenthal), którzy ofiarowali datki na różne cele w tej parafii.
Oto kilka takich zapisów.

 Wojciech Kielich, Jan Botek, Michał Grzeszczyk, Marcin Krucina.







Jan Matthaeus, Jan Krucina, Michał Krucina, Sigmundt Sosch, Paul Wąsak, Matthis Duglass, Jacob Blasko, Matthis Konciak, Kascha Cieciorówna, Dorothea Łeczewska.



















Anna Mattheusówna, Elza Mattheusówna, Maria Krucinówna, Kascha Starówna, Estera Soschin, Elza Drewelówna, Lehna Drewelówna, Elza Gorscanka, Kascha Gorscanka, Ortka Pospiechówna.
















Z Boćwinki: Ewa Tuczkówna.























Z 1770 roku: Mattheus Caim, Michael Stasko, Jacob Culina.























Ofiarodawcy z 1784 roku:  Lepak,  Gołdak, Mucha, Dziobek, Grygo, Kruczina, Pospiech, Karlisch, Kołodziej, Purwin, Kruczina, Symanowski.


















Z 1784 roku: Dziobek, Nowosz, Grzegorzewski, Paulina.
















Z r. 1800: Pawłowski, Paulina, Spaet, Symanowsky.












Widzimy więc, po nawet dosyć pobieżnym przejrzeniu, że nawet w XVIII wieku występowało tu sporo polskich, ale też i żydowskich nazwisk. Oznacza to , że na tych terenach mieszkali ludzie o różnej kulturze i odmiennych religiach. Nie przeszkadzało im to jednak we wzajemnej koegzystencji, pomimo różnic ich dzielących.

czwartek, 12 lipca 2018

Metrykalne ciekawostki.

Przy okazji wertowania kolejnych metryk z parafii lejpuńskiej natrafiłem na kilka ciekawostek.
Przy okazji mojego zainteresowania wsią o nazwie Długa Wieś ( tam mieszkali Kulesze i Strawińscy), Odkryłem, że ta wieś w XVII wieku nazywała się Wielka Wieś. Już w roku 1678 mieszkali tam Trawińscy. Oto dowód na to.












W tym samym okresie istniała już wieś Wilkonostry pod zmienioną nieco nazwą- Wiłkonostra.


niedziela, 8 lipca 2018

XVIII- wieczne metryki Trawińskich.

W przerwie pomiędzy meczami na Mundialu, znalazłem chwilę czasu na znalezienie kolejnych metryk z rodziny Strawińskich.Tak naprawdę to z rodziny Trawińskich, ale o perypetiach z tym nazwiskiem już kiedyś wspominałem.
Tym razem znalazłem sporo metryk urodzenia dzieci z rodziny Trawińskich z Wilkonostrów z XVIII wieku. Niektóre z nich pisane były jeszcze po łacinie, ale już od roku 1794 są już w języku polskim.

Metryka urodzenia Michała Trawińskiego, ur. 25.04.1791 roku, syna Krzysztofa i Katarzyny Trawińskich. Rodzicami chrzestnymi byli Stanisław Mizer i Katarzyna Trawińska.

















Metryka urodzenia Katarzyny Trawińskiej z 1791 r. Niestety, nie potrafię odczytać dokładnej daty urodzenia. Katarzyna była córką Krzysztofa i Katarzyny. Chrzestni- Ludwik Obuchowicz i Katarzyna Trawińska.

















Metryka urodzenia Andrzeja Trawińskiego, ur. 12 grudnia 1793 roku, syna Krzysztofa i Katarzyny z domu Matras (?).














Metryka urodzenia Jakuba Trawińskiego, ur. 21.03.1793 roku, syna Jakuba i Agaty. Chrzestnymi byli Jan Czerniawski i Regina Czerniawska.















Metryka urodzenia z 20 maja 1793 roku Franciszka Mikielanisa, rodzicami chrzestnymi byli Krzysztof Trawiński i Katarzyna Bleyzgowa ( Blejzgis?).




 Metryka urodzenia Wincentego Trawińskiego, ur. 12 grudnia ( ?) 1794 roku, syna Jakuba i Agaty.
















Metryka urodzenia Marianny Mikielanis, córki Andrzeja i Magdaleny, rodzicami chrzestnymi byli Jakub Trawiński i Katarzyna Trawińska.















Z powyższych zapisów wynika, że z rodziną Trawińskich ( później Strawińskich) blisko związane były rodziny Czerniawskich, Mikielanisów, Mizerów czy Blejzgisów. Osoby z tych rodzin często były rodzicami chrzestnymi dzieci z rodziny Trawińskich.